توضیحات
سکه یک تومان تصویری مظفر الدین شاه
بسیار کمیاب در این کیفیت
گرید ۶۳MS توسط شرکت PCGS
سال ۱۳۱۸ هجری قمری
دوره قاجار
وزن خالص 2/870 گرم طلا عیار900
سکه های یک تومان مظفرالدین شاه بطور کلی در دو تیپ ضرب شده اند تیپ اول خطی با نوشته السلطان مظفرالدین شاه قاجار در روی سکه و برگ زیتون و بلوط میباشد و پشت سکه تصویر برگ زیتون و بلوط؛ تاج و شیر و خورشید میباشد که فقط در سال ۱۳۱۴ ضرب شده است و بسیارکمیاب میباشد و تیپ دوم با تصویر مظفرالدین شاه در روی سکه و با نوشته جلوس سلطنت سنه ۱۳۱۴ در سمت چپ تصویر مظفرالدین شاه و نوشته ضرب ایران سنه (تاریخ ضرب) میباشد که در سالهای ۱۳۱۶ تا ۱۳۲۱ و ۱۳۲۴ هجری قمری ضرب شده است؛ وزن استاندارد سکه های یک تومان مظفرالدین شاه ۲.۸۷ گرم میباشد و قطر انها ۱۹ میلیمتر میباشد؛ عیار تمامی سکه های طلای ماشینی ایران ۹٠٠ یا همان ۲۱.۶ هستند.
سکههای دوره مظفرالدینشاه یکی از بخشهای قابلتوجه مجموعه سکههای قاجاری هستند؛ دورهای که در آن سنتهای قدیمی پولی ایران در کنار روشهای جدیدتر ضرب سکه قرار گرفت. مظفرالدینشاه از سال ۱۲۷۵ تا ۱۲۸۵ خورشیدی بر ایران حکومت کرد و در این بازه، انواع مختلفی از سکههای طلا، نقره و فلزات کمارزشتر برای استفاده در معاملات و همچنین برخی مناسبتهای خاص ضرب شدند.
در نگاه اول، بسیاری از سکههای این دوره به دلیل وجود نام شاه و تاریخ قمری روی آنها شبیه یکدیگر به نظر میرسند، اما بررسی دقیقتر تفاوتهای زیادی را آشکار میکند. ارزش اسمی، جنس فلز، وزن، اندازه، محل ضرب، شیوه قرارگیری نوشتهها و حتی جزئیات کوچک موجود در قالب سکه میتوانند در شناسایی یک نمونه نقش داشته باشند.
یکی از ویژگیهای جالب سکههای مظفرالدینشاه، قرار گرفتن آنها در دورهای از تغییرات فناوری ضرب سکه در ایران است. در این زمان استفاده از تجهیزات جدیدتر باعث شد برخی قطعات از نظر یکنواختی شکل، کیفیت نقش و نظم نوشتهها با نمونههای سنتیتر قاجاری تفاوت داشته باشند.
در میان سکههای این دوره، نمونههای طلایی به دلیل فلز گرانبها و تعداد کمتر برخی گونهها، مورد توجه مجموعهداران قرار گرفتهاند. سکههای نقره نیز تنوع قابلتوجهی دارند و بعضی از آنها بر اساس سال ضرب، ارزش اسمی یا نوع قالب، در گونههای متفاوتی دیده میشوند. در کنار این گروهها، سکههای مسی و آلیاژی نیز برای مبادلات با ارزش پایینتر مورد استفاده قرار میگرفتند.
برای یک مجموعهدار، تاریخ درجشده روی سکه تنها یکی از عوامل شناسایی است. گاهی دو سکه با ارزش اسمی و سال یکسان، به دلیل تفاوت در قالب یا جزئیات ضرب، به عنوان دو گونه متفاوت شناخته میشوند. به همین دلیل بررسی سکههای مظفرالدینشاه باید با دقت به مجموعهای از ویژگیهای ظاهری و فنی انجام شود، نه صرفاً مقایسه تصویر سکه.
از طرف دیگر، وضعیت نگهداری سکه تأثیر زیادی بر جذابیت آن برای مجموعهداران دارد. میزان حفظ شدن نوشتهها، جزئیات نقش، لبه سکه، خطوخشها، آثار تمیزکاری و خوردگی فلز، همگی هنگام بررسی یک قطعه اهمیت پیدا میکنند. بنابراین ارزش یک سکه تاریخی را نمیتوان تنها بر اساس جنس فلز یا ارزش اسمی آن تعیین کرد.
امروزه سکههای مظفرالدینشاه هم از منظر تاریخ پول ایران و هم از دیدگاه مجموعهداری اهمیت دارند. هر قطعه میتواند بخشی از وضعیت اقتصادی، فناوری ضرب سکه و ساختار پولی ایران در سالهای پایانی دوره قاجار را نشان دهد و به همین دلیل، بررسی دقیق مشخصات آن برای تشخیص گونه و ارزیابی کلکسیونی ضروری است.
نظرات
هنوز کسی نظری ندارد